Fındıkta Emeğin Adaleti Olur mu?

Giresun’da fındık sezonu her yıl aynı tartışmayı yeniden gündeme getiriyor: Mevsimlik fındık işçileri ile Giresun’un yerli işçileri arasında ücret konusunda ciddi bir adaletsizlik var.

Yıllardır konuşuyoruz, yıllardır şikâyet ediyoruz ama bir türlü kalıcı bir çözüm bulunamıyor.

Ortada emeğini ortaya koyan iki kesim var. Bir tarafta başka illerden Giresun’a fındık toplamak için gelen mevsimlik işçiler, diğer tarafta yıllardır bu topraklarda yaşayan, fındığın üretiminden hasadına kadar sürecin içinde bulunan Giresunlu yerli işçiler…

Ancak ücret noktasına gelindiğinde ortaya dikkat çekici bir tablo çıkıyor. Giresunlu işçi, çoğu zaman daha düşük rakamlarla çalıştırılırken, mevsimlik işçilerin daha yüksek ücret aldığı görülüyor.

Burada elbette mesele, mevsimlik işçinin aldığı paranın fazla olması değildir. Her emekçinin emeğinin karşılığını alması gerekir. Asıl mesele, aynı işi yapan insanlar arasında neden bu kadar büyük bir ücret farkı oluştuğudur.

Giresunlu işçi de tarlaya giriyor, saatlerce çalışıyor, güneşin altında ter döküyor, sırtında yük taşıyor. O da aynı fındık bahçesinde aynı emeği veriyor.

Peki o zaman neden emeğin karşılığı konusunda bir standart oluşmuyor?

Bu durum artık yalnızca işçi ile üretici arasında çözülebilecek basit bir mesele olmaktan çıkmıştır. Devletin denetleme mekanizmasının daha etkin şekilde devreye girmesi gerekiyor.

Çünkü burada söz konusu olan sadece birkaç günlük işçilik ücreti değildir. Konu, emeğin değeri ve çalışma hayatında adalet meselesidir.

Devlet, fındık sezonu başlamadan önce işçilik ücretleri konusunda açık, uygulanabilir ve herkes için geçerli bir sistem oluşturmalıdır. Belirlenen rakamların sahada uygulanıp uygulanmadığı da denetlenmelidir.

Giresun’un yerli işçisi yıllardır bu toprakların yükünü taşıyor. Fındık bahçelerinde çalışan, ailesinin geçimini bu emekle sağlayan insanlar var.

Onların emeğini görmezden gelmek, sadece bir işçinin cebine giren parayı görmezden gelmek değildir.

Bu, Giresun’un emeğini görmezden gelmektir.

Fındık bizim için yalnızca bir tarım ürünü değil. Giresun’un ekonomisi, kültürü ve yaşamının önemli bir parçasıdır. O halde bu sektörün en önemli unsurlarından biri olan işçinin emeğinin de hakkaniyetli bir şekilde değerlendirilmesi gerekir.