Giresun’da demiryolu meselesi artık bir teknik konu değildir. Bu, açıkça bir siyasi irade sınavıdır. Çünkü yıllardır “projede var” denilen demiryolu, ne hikmetse Giresun söz konusu olunca hep bir sonraki aşamaya kalıyor.
Bu gerçeği en net dile getiren isimlerden biri Milletvekili Ertuğrul Gazi Konal. Konal’ın demiryolu çağrısı kişisel bir çıkış değil; sahadan, üreticiden, esnaftan, gençten gelen ortak talebin Meclis’teki karşılığıdır.
Soralım açıkça:
Karadeniz’in ortasında, limanı olan, fındığın başkenti bir şehir neden hâlâ demiryolsuz?
Samsun konuşuluyor.
Trabzon planlarda.
Ordu gündemde.
Giresun ise yine “sırada”.
Bu şehir sırada beklemekten yoruldu.
Demiryolu gelmediği sürece fındık pahalı taşınacak, Giresun Limanı atıl kalacak, yatırımcı başka şehirlere bakacak. En önemlisi de gençler bu şehirde gelecek görmeyip göç etmeye devam edecek.
Demiryolu Giresun için prestij değil, hayatta kalma projesidir.
Milletvekili Konal’ın çağrısı bu yüzden önemlidir. Çünkü bu çağrı, artık “istek” değil, hak talebidir. Ankara’nın bu talebi duymaması, Giresun’u bilinçli şekilde geri plana itmek anlamına gelir.
Artık kimse şu cümleleri duymak istemiyor:
“Çalışılıyor.”
“Takip ediliyor.”
“Değerlendiriliyor.”
Giresun’da demiryolu konuşmak, biraz “efsane” anlatmaya benzer. Herkes bilir, herkes duymuştur ama gören olmamıştır. Proje vardır, harita vardır, vaat vardır; ray yoktur.
Yıllardır aynı cümle dolaşır durur şehirde:
“Demiryolu projeye alındı.”
Ne güzel cümle.
İnsanı rahatlatıyor.
Ama ne hikmetse bu şehir, projeye alınan hiçbir şeyi hayata geçmiş hâliyle göremiyor.
Giresun’a demiryolu gelirse, kazanç sadece ulaşım olmaz; şehir ölçeğinde bir dönüşüm olur.
Ama her seçim öncesi aynı tablo:
Bir sunum, bir dosya, birkaç fotoğraf.
Sonra sessizlik.
Yetkililer “takip ediyoruz” diyor.
Biz de soruyoruz:
Takip edilen proje mi, yoksa geçen zaman mı?
Gençler bu şehirden gidiyor.
Yatırımcı bakıyor, sonra vazgeçiyor.
Çünkü ulaşım yoksa kalkınma da yok.
Demiryolu gelmezse ne olur?
Olacağı belli:
Giresun yine “potansiyeli yüksek ama…” diye başlayan cümlelerin şehri olur.
Bu şehir vaat değil, ray istiyor.
Maketten çıkıp toprağa basan,
Dosyadan çıkıp hayata giren bir proje istiyor.
Giresun’da demiryolu artık siyasi bir talep.
Bu talebi yüksek sesle dile getiren isimlerden biri de Milletvekili Ertuğrul Gazi Konal.
Yıllardır “projede var” denilen ama bir türlü rayı toprağa değmeyen demiryolu meselesi, bu kez Meclis kürsüsünden Giresun adına tekrar hatırlatılıyor. Konal’ın talebi net:
Giresun demiryolunu hak ediyor.
Milletvekili Konal çırpınıyor, isteklerini Giresun’un sorunlarını, Milli Savunma Sanayisi yatırımı yapılması talebini Millî Savunma Bakanı ve Sanayi ve Teknoloji Bakanı’na iletiyor.
Karadeniz’de limanı olup da demiryolu olmayan nadir şehirlerden biri Giresun. Fındığın başkenti denilen bu şehir, ürününü hâlâ kamyonlarla, maliyeti yüksek yollarla taşımaya çalışıyor. Bu tablo sürdürülebilir değil.
Milletvekili Konal’ın demiryolu çağrısı, sahadan gelen bir ses. Esnafın, üreticinin, gencin talebi artık Ankara’da karşılık bulmak zorunda. Çünkü bu şehir daha fazla bekleyecek durumda değil.
Artık Giresunlular şunu sormuyor: “Demiryolu olur mu?”
“Ne zaman?” diyor.
Siyasi irade bu talebi ciddiye almazsa, demiryolu meselesi yine seçim broşürlerinin süsü olur. Oysa bu kez beklenti yüksek. Çünkü konu Meclis’te dile getiriliyor.
Giresun, bir kez daha vaat değil, icraat istiyor.
Milletvekili Ertuğrul Gazi Konal en kısa sürede müjdeyi Giresun’a verecek. Şimdi sıra rayları döşemekte.
Kısaca Ray Gelirse Giresun Kazanacak.