Giresun’da doğaya karşı açılan savaşa köylüler “dur” dedi

Karadeniz’in yeşili yalnızca bir renk değildir.
O yeşil, bu toprakların hafızasıdır, ekmeğidir, suyudur, yaşamıdır.

Giresun’un Tirebolu ilçesine bağlı Sekü Köyü’nde yaşananlar, aslında sadece bir köyün meselesi değildir. Bu olay, doğa ile rantın, hukuk ile güç arasındaki mücadelenin yeni bir sayfasıdır.

Mahkemenin verdiği yürütmeyi durdurma kararına rağmen, Alagöz Maden’e ait sondaj makinesinin bölgeye sokulmak istenmesi köylüleri ayağa kaldırdı. Köylüler yolu kesti, makinenin önünde durdu ve açık bir mesaj verdi:
“Bu topraklar sahipsiz değil.”

Burada sorulması gereken çok basit ama çok önemli bir soru var:
Bir mahkeme kararının olduğu yerde, kim hangi cesaretle o kararı yok sayabilir?

Hukuk devletinde mahkeme kararları tartışılmaz.
Ama görünen o ki bazıları için hukuk, yalnızca işlerine geldiği zaman hatırlanan bir kavramdan ibaret.

Karadeniz insanı doğasına bağlıdır.
Toprağını kolay kolay teslim etmez.
Çünkü bilir ki bugün açılan bir maden ocağı, yarın kuruyan bir dere demektir.
Bugün yapılan bir sondaj, yarın yok olan bir orman demektir.

Sekü Köyü’nde köylüler yalnızca bir makineyi durdurmadı.
Aynı zamanda bir anlayışa da karşı durdu.

Bu duruş aslında bütün Karadeniz’in sesidir.
Birileri bu coğrafyayı sadece haritadaki bir maden sahası olarak görebilir.
Ama o köyde yaşayan insanlar için o toprak; dedelerinin mezarıdır, çocuklarının geleceğidir.

Ve unutulmaması gereken bir gerçek var:
Devlet, şirketleri korumak için değil, vatandaşını ve doğasını korumak için vardır.

Sekü Köyü’nde insanlar yalnızca bir yolu kapatmadı.
Onlar aslında şu cümleyi bütün Türkiye’ye duyurdu:
“Doğa bizimdir, gelecek bizimdir, bu topraklar sahipsiz değildir.”