Şakir Gülmez anısına…

13 Aralık 2024 – 13 Aralık 2025…

Şaka gibi… Şakir Gülmez abimi, hocamı kaybedeli koskoca bir yıl olmuş.

Bizim neslin ağabeyi, futbol eğitmeni… Tüm Bulancaklıların saygı duyduğu, beyefendi, kibar ve dürüst bir insandı her şeyden önce.

Onu ilk tanıdığımda Karadeniz Gücü genç takımında oynuyordum. Haftanın belirli günleri idmanlarımıza gelir, Mustafa Yılmaz hocanın yokluğunda bizlere futbolun güzelliğini anlatırdı. İki saatlik sürenin nasıl geçtiğini anlamaz, antrenmanların bitmesini asla istemezdik.

Uzun boylu, yakışıklı, güzel giyinen, dürüst; evli ve üç çocuklu, iyi bir aile babasıydı. Çocuklarına çok düşkün, eşi Zübeyde’ye deliler gibi âşıktı. Bulancak’ta sözüne güvenilir, akil bir insandı.

Eğitime çok önem verirdi. Çocuklarının başarısı onu hep gururlandırmıştır. Büyük kızı Arzu, Edebiyat Fakültesini birincilikle bitirdi. Daha sonra hayatını Bulancak’ın sevilen simalarından Hasan Demirkaya ile birleştirdi. Ailenin ilk torunu Ülker oldu. Ülker’in dünyaya gelişi, Şakir abi ve Zübeyde ablada tarifi imkânsız bir mutluluk doğurdu. Derya evlenip öğretmen olarak Berlin’e yerleşti. Akın ise büyük bir bankacı oldu; ayrıca eşi ve iki çocuğuyla birlikte İstanbul’da yaşamını sürdürüyor.

Şakir abi ve ailesiyle dostluğumu hiç noktalamadım. İzne gelişlerimde mutlaka bir şekilde buluştuk. Beni bir evladı gibi severdi. Hele Zübeyde ablam… Mekânı cennet olsun, benimle çok ilgilenirdi; yemeğini çok yedim.

Zübeyde ablayı kaybettikten sonra Şakir abim ve çocuklar hiç kendine gelemedi. Şakir abim her şeyi içine attı ve Zübeydesiz bir yaşam onun için bir anlam ifade etmedi.

Büyük kız Arzu, küçük kardeş Akın’la birlikte aileyi toparlamaya çalışsa da Şakir abi hep mutsuzdu. Genelde gündüzleri meydanda Uğur Büfe’ye takılır, akşam olmadan evin yolunu tutardı.

Onu en son Bulancak’ta gördüğümde çok bitkindi; rahatsızdı, mutlu değildi. “Vakit geldi oğlum” der gibiydi.

Çok anılarım oldu; bende çok özel bir yeri vardı. Bence tüm Bulancak, onu tanıyan herkes hep sevmiştir. Adam gibi adamdı.

Âşık olduğu kadına kavuştuğu için bence çok mutludur. Ya geride kalanlar… Çocukları, torunları… Onlar da böyle bir babaya sahip oldukları için hep gurur duysunlar.

Ölüm yıl dönümünde Şakir abiyi saygıyla anarken, aslında yazılacak çok şey var. Kıssadan hisse birazcık bahsettik onun hakkında.

Ben onu çok sevdim. İnşallah Zübeyde ablamla birlikte, âşık olduğu kadınla çok mutludur.

Mekânınız cennet olsun Şakir abi…
Zübeyde abla…